شهرستان نمین

    نمين منطقه اي کوهستاني است ، واقع در حاشية غربي درياي خزر و ارتفاع آن از سطح دريا 1450 متر . مختصات جغرافيايي ، طول 48 درجه و 29 دقيقه و 30 ثانيه و عرض آن 38 درجه ، 25 دقيقه و 25 ثانيه مي باشد. اين شهرستان در شمال شرقي استان اردبيل و در منطقة نوار مرزي با کشور آذربايجان همسايه مي باشد و حدود 48 کيلومتر از ناحية شمال با کشور ياد شده مرز مشترک دارد. وسعت آن 6/1100 کيلومترمربع و در فاصلة 22 کيلومتري مرکز استان اردبيل و در کنار جادة ترانزيتي اردبيل به گيلان (آستارا) و تهران واقع شده است. ارتفاع آن از سطح دريا حدود 1500 متر است.

         آثار باقيمانده ازدورة دوم پس از سقوط ساسانيان و تشکيل حکومت هاي اسلامي در ايران، سرزمين کادوسيان به نام « طيليسيان » و پيش از ميلاد در نمين نشانگر تمدني است که در اين مقطع تاريخي در اين منطقه وجود داشته است.

        از نظر زمين شناسي قسمت عمدة آن در روي بازالت ها قرار دارد. تعداد دايک ها و سنگ هاي آذرين بيروني در اين منطقه به وفور ديده مي شود.

        آب و هواي نمين معتدل ، زمستان هاي سرد و تابستان هواي ملايم دارد.

ويژگيهاي جغرافيايي

        نمين از شمال، به کوه هاي کم ارتفاع که بين مرز ايران و جمهوري آذربايجان قرار دارد و از شرق به کوه هاي سرسبز و پوشيده از جنگل تالش ، از جنوب به قسمتي از کوه هاي تالش و بخش هير و از غرب به رودخانة قره سو و منطقة ارشق محدود مي شود. آب و هواي نمين معتدل ، زمستان هاي سرد و تابستان هواي ملايم دارد. آب و هواي نمين عمدتاً تحت تأثير توده هواي مديترانه اي و در مواقع خاصي از سال نيز تحت تأثير توده هواي سيبري    مي باشد . ورود رطوبت درياي خزر باعث برخي پوشش هاي خاص در برخي مناطق آن از جمله شاغلا دره و جنگل فندقلو گشته است. در طول فصل بهار هواي نمين بسيار لطيف و معطر است . تمام کوهپايه ها و ارتفاعات پوشيده از گياهان علفي و دارويي ، انواع گل هاي وحشي و زيبا است. جنگل طبيعي فندقلو در شرق و جنوب نمين در ايران منحصر به فرد بوده و داراي گردشگاهي طبيعي و بسيار زيبا براي عموم است.

        بر اساس آخرين سرشماري جمعيت نمين  حدود 70 هزار نفر است . اين شهرستان از سه بخش تشکيل شده است: بخش مرکزي که شامل دولت آباد و گرده و بخش ويلکيج شمالي به مرکزيت شهر آبي بيگلو، بخش عنبران .

        در نمين و حومه بيشتر زمين هاي کشاورزي به صورت ديم است و زير کشت گندم، جو، عدس و علوفه هاي دامي قرار مي گيرند. مردم در بيشتر روستاها علاوه بر کشاورزي به صورت سنتي به کار دامداري نيز مشغوند. باغباني و زنبورداري نيز در نمين از رونق خوبي برخوردار است.

        محصولات درختي نمين عبارتند از : آلبالو. آلوچه ، سيب و گلابي و زردآلو. در فصل تابستان اين شهر را « شهر آلبالو » نيز مي نامند . يک نوع سيب درختي قرمز در نمين بدست مي آيد که علاوه بر پوست قرمز رنگ، داخل آن نيز قرمز رنگ مي باشد که مزة ترش و شيرين دارد.

پيشينة تاريخي

        بر اساس کتاب هاي تاريخي و آثاري که از زير خاک بيرون آورده شده و همچنين نشانه هايي که هم اکنون موجود است، 9 هزار سال قبل از ميلاد تمدن هاي درخشاني در حاشيه هاي غربي درياي خزر وجود داشته است و قبايلي در حاشية شمالي رود ارس و منطقة نمين ، آستارا و تالش با دارا بودن فرهنگ و آداب و رسوم مشابهي سکونت داشته اند. قبل از ورود مادها به ايران ، مردماني در اين منطقه زندگي مي کردند که به نام کادوسيان ناميده      مي شدند. کادوسيان با ماد ها برخورد نظامي داشتند و کوروش پادشاه هخامنشي توانست به سرزمين آن ها وارد و متحد شود.

        از ابنيه هاي ابتدايي که با تخته سنگ هاي بزرگ و بدون استفاده از ملات ساخته شده با نام عمومي « دلمن » ( نوعي ساختمان ابتدايي عهد برنز که با تخته سنگ هاي بزرگ ساخته مي شد.) شناخته مي شود. نمونه هايي از آن هم اکنون در منطقة چاي قوشان، لولوسنگري، خانقاه عليا، چوبان يوردي و قيرمزليق جنوب غربي نمين وجود دارد.

جاذبه هاي طبيعي

        نمين از مناطق زيبا و باصفاي استان اردبيل است که طبيعت سرسبز و زيباي آن سالانه شمار زيادي گردشگران را به سوي خود جذب مي نمايد:

شاله دره ( شاغله دره): اين منطقة سرسبز و با صفا که در شمال نمين و در کنار جادة آستارا قرار دارد، شامل کوه هاي کم ارتفاع و پوشيده از انواع گياهان و درختچه هاي خودرو است . بيشتر اين گياهان از جمله «گل گاو زبان» خواص دارويي دارند.

کوه هاي نمين: کوه سبلان با منظره اي دل انگيز در قسمت جنوب غرب شهرستان نمين قابل مشاهده است. کوه هاي کم ارتفاع نمين عبارتند از : کوه قرخلر ، گؤور قلعه سي ، گچ داغي ، کوه عنبران ، کوه فندق پشته ، کوه بزرگ و کوه هاي آبي بيگلو که در ميان جنگل واقع شده است.

جنگل فندق لوق نمين: سطح اين جنگل پوشيده از  انواع گياهان علفي است. در داخل جنگل محل هايي براي استراحت و اسکان مسافرين و گردشگران وجود دارد. همچنين در قسمت شمالي شرقي اين جنگل مکان هايي براي اسکي روي چمن و نصب و راه اندازي تله کابين آماده شده است.

گردنة حيران: يکي از زيباترين و خاطره انگيزترين جاذبة طبيعي نزديک نمين ، گردنة حيران است. اين گردنه که اطراف آن را جنگل زيبا و درختان و گياهان فرا گرفته ، داراي مناظر بديع و بسيار زيبايي است . زيبايي گردنة حيران در شب و روز و يا در فصول مختلف سال متفاوت و هر يک مناظر زيبايي را بوجود مي آورد.

آب هاي معدني نمين

   مئشه سويي: اين چشمه در شرق نمين و در ميان جنگل قرار دارد. آب اين چشمه براي درمان دردهاي عضلاني بسيار مؤثر است.

گرده سويي : نزديک روستاي گرده واقع در غرب نمين ، چشمه اي است با آب بسيار کم و سرد ، که براي پادرد بسيار مفيد است.

بروکش سويي : در شمال شرقي خانقاه عليا و در دامنة کوه در مسير جادة قديم تهران قرار گرفته است. آب چشمه شرد بسيار سبک و شيرين است. پس از خوردن غذاي زياد با مصرف يک ليوان از آب اين چشمه نيم ساعت بعد انسان احساس گرسنگي مي کند.

صنايع دستي در شهرستان نمين

.       از قديم الايام گليم بافي ، جاجيم بافي ، قاليچه بافي و جوراب بافي ( جوراب پشمي دستباف) در نمين و روستاهاي اطراف رونق داشته است. بخصوص گليم بافي و مسند بافي بيشتر مورد علاقة مردم اين منطقه است. گليم و مسندهاي بسياز ظريف با نقشه هاي زيبا بافته مي شود که نه تنها در استان و کشور بلکه در کشورهاي خارج نيز مورد توجه بوده و خريداران بسيار خوبي دارد.گليم و مسندهاي بافته شده در شهر عنبران  از نظر مرغوبيت و نقشه در نوع خود بي نظير بوده و شهرت جهاني دارد و به کشورهاي خارج صادر مي شود. بطوريکه گليم بافي منطقة ويلکيج در داخل کشور مقام اول و در سطح دنيا به کسب مقام سوم نائل گرديده است.

        از ديگر صنايع دستي و سنتي شهر نمين صنعت چاقو سازي و داس سازي مي باشد که سابقة طولاني دارد.چاقو هاي ساخته شده ، بسيار ظريف و زيبا بوده که اصلاً زنگ نمي زند و دستة آنها به پيشنهاد مشتري از نقره و يا شاخ گوزن ( مارال دسته) ساخته مي شود.

         داس هاي ساخته شده به علت مرغوبيت و کيفيت معمولاٌ پيش فروش مي شود. و به شهر هاي ديگر آذربايجان و حتي استان هاي ديگر فروخته مي شود. علاوه بر داس ، تبر ، چکش و تيشه هاي نمين نيز بسيار معروف است.